ديدي اين بلور درخشان عمر من بازيچه بود

ديدي چه بي صدا افتاد از دست كودكي كه ندانست قدر ان

ديدي دلم شكست...

من گمان می کردم دوستی همچون سروی سر سبز

چهار فصلش همه آراستگی ست
من چه می دانستم
هیبت باد زمستانی هست
من چه می دانستم
سبزه می پژمرد از بی آبی
یخ می زند از سردی دی
من چه می دانستم
دل هرکس دل نیست
قلب ها بی خبر از عاطفه اند

دلم گرفته از این ثانیه های بی رحم

خیلی سخته زمان به سرعت میگذره تصور کنید با هر تیکی که ساعت می زنه یه تیک از عمر آدم میگذره

تیک تیک تیک!!!!!

ولی خوب یه واقعیته و باید اونو پذیرفت

بیرحمی ثانیه ها در این نیست که عمر آدمو کم میکنن

بی رحمی اینه که آدم تو ثانیه های زندگیش فراموش بشه

نه انکه تنها باشی !!!(فراموش بشی)

چه خوب بود حالا که رفتی واسه یه بارم پشت سرتو نگاه می کردی

نگاه میکردی که من تنها بی تو در حالی که به سختی تو مرداب تنهایی گیر کردم

و دستم رو به یه شاخه خشکیده توی مرداب گرفتم که به هیچ جا هم بند نیست

در حالي كه رفتن رو مي بينم و تو در حالي كه داري ميري حتي فكرشم نمي كني كه منو تو مرداب

تنهايي جا گذاشتي و رفتي

و این ثانیه ها ی بیرحم تیک تیکش مثه همون مگسهای مزاحم مرداب نیش تنهایی رو تو قلبم فرو میکنه.

شعرم آهنگ تو دارد    من به غير از تو نخواهم
چه بداني چه نداني    از درت روي نتابم
چه بخواني چه براني   دل من ميل تو دارد
چه بجويي چه نجويي    ديده ام جاي تو باشد
چه بماني چه نماني      من كه بيمار تو هستم
جان به راه تو سپارم     چه بداني چه نداني
ايستادم به ارادت     چه بود گر بنشيني؟
بوسه يي بر لب عاشق   چه شود گر بنشاني ؟
مي تواني به همه عمر دلم را بفريبي
ور بكوشي ز دل من بگريزي ، نتواني
دل من سوي تو آيد     بزني يا بپذيري
بوسه ات جان بفزايد   بدهي يا بستاني
جاني از بهر تو دارم    چه بخواهي چه نخواهي
شعرم آهنگ تو دارد     چه بخواني چه نخواني

خشایار  عزيزم دوستت دارم

 تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شي ! جهنم كه

اومدي ، من اونجا پيدات مي كنم و دور از چشم خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا

 چه بهشتي ميشه جهنم

به خاطر تو
آخر یه روز دق می کنم فقط به خاطر تو
دنیا رو عاشق میکنم فقط به خاطر تو
شب به بیابون می زنم فقط به خاطر تو
رو دست مجنون می زنم فقط به خاطر تو
عشقت رو پنهون می کنی فقط به خاطر من
من دلم رو خون میکنم فقط به خاطر تو
تو گفتی عاشقی بسه
دنیا برام یه قفسه
گفتی که عشق یه عادته
دلم پر از شکایته
گفتی می خوای بری سفر
خیره شدن چشام به در
من می شینم به پای تو فقط به خاطر تو
من می شینم به پای تو فقط به خاطر تو
به من تو گفتی دیوونه فقط به خاطر من

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مى کردى

 تمامى ذرات وجودت عشق را فرياد مى کرد

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مى شستى

و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مى دادى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد

بر من مى دوختى تا من بر سکوت نگاه تو

رازهاى يک عشق زمينى را با خود به عرش خداوند ببرم

اى کاش مى دانستى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمى شکستى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم لحظه اى مرا نمى آزردى

که اين غريبه ى تنها  جز نگاه معصومت پنجره اى

و جز عشقت بهانه اى براى زيستن ندارد

اى کاش مى دانستى که چقدر

 تمامى ذرات وجودت عشق را فرياد مى کرد

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مى شستى

و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مى دادى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد

بر من مى دوختى تا من بر سکوت نگاه تو

رازهاى يک عشق زمينى را با خود به عرش خداوند ببرم

اى کاش مى دانستى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمى شکستى

اگر مى دانستى که چقدر دوستت دارم لحظه اى مرا نمى آزردى

که اين غريبه ى تنها  جز نگاه معصومت پنجره اى

و جز عشقت بهانه اى براى زيستن ندارد

اى کاش مى دانستى که چقدر

يک‌ شب آمدی از راه، شب که نه، غروبی بود
ديدمت دلم لرزيد، اين شروع خوبی بود

چشم‌هايت انگاری چشمه‌ی نجابت بود
 آمد او - به خود گفتم : آن‌ که توی خوابت بود

چشم‌هات می‌گفتند: عاشقی نخواهی کرد
دور می‌شدم گفتی: صبر کن! ببين! برگرد

عاشقانه خنديدی، دستمان به هم پيوست
خلوت قشنگی داشت کوچه‌ای که يادت هست

کوچه را که يادت هست، بافتش قديمی بود
و هميشه می‌گفتی: خلوتش صميمی بود

با بهانه‌ی باران، چشم‌هايمان تر بود
کوچه؛ من؛ تو؛ باران، آه ! راستی که محشر بود

وقتی بهت فکر می کنم تصویر چهره ای مهربون با چشمانی دوست داشتنی یادم میاد که همیشه و همیشه به یادش می نشینم...

دلم می خواست عاشقت باشم...

دلم می خواست یه عشق بی پایان به پات بریزم...

یه عشق جدایی ناپذیر...

دلم می خواست تا ابد پا به پات بیام...

اما نذاشتی بهت رسم...

میگی نگو عاشقم...

میگی نگو...

میگم باشه نمیگم...

و من باز هم ته دلم میگم تا ابد عاشقم...

    شاهین آرزوهایت را بر فراز آسمانی بالاتر ببینی... 

    چقدر تنها بال بزنی در انتظار رسیدن به یک پرنده ی کوچک و معصوم ..  مثل خودت...

   مهربانم !  بی تو نه نای نفس کشیدنی مانده برایم نه جرات نفس بریدنی ...

    فقط در کنار من پرواز کن..

    بال هایت را روی بالهایم بگستران تا جرات پروازم را دوباره پیدا کنم...